Θεραπεία της αρθροπάθειας της άρθρωσης του γόνατος

Αργά ή γρήγορα, πολλοί άνθρωποι φτάνουν σε ένα σημείο στη ζωή που υποφέρουν από πόνο στο γόνατο. Το περπάτημα γίνεται δύσκολο, υπάρχει η επιθυμία να κουτσαίνεις στο πόδι, που σε ενοχλεί και το γλιτώνει. Με τον καιρό ο πόνος εντείνεται και αρχίζει να συνοδεύει τον άτυχο παντού. Τελικά γίνεται τόσο παρεμβατικό που το άτομο πηγαίνει στο γιατρό ή μαθαίνει μόνο του για τα προβλήματά του.

Σε αυτή την περίπτωση, ο γιατρός συχνά διαγιγνώσκει «παραμορφωτική οστεοαρθρίτιδα της άρθρωσης του γόνατος» με βάση τα συμπτώματα. Ας ρίξουμε μια πιο προσεκτική ματιά στο τι είναι, πώς εκδηλώνεται, από πού προέρχεται και πού οδηγεί. Και το πιο σημαντικό: πώς θα το ξεφορτωθείτε;

Τι είναι αυτό;

Αυτή είναι μια διαδικασία κατά την οποία ο ιστός του χόνδρου καταστρέφεται. Σε αυτή την περίπτωση υπάρχει συχνά μια συνοδός φλεγμονή, η λεγόμενη αρθρίτιδα. Ως αποτέλεσμα, το γόνατο παραμορφώνεται και οι κινήσεις γίνονται επώδυνες ή δεν είναι πλέον καθόλου δυνατές.

Ποιος μπορεί να αρρωστήσει;

Αυτή η ασθένεια διαγιγνώσκεται με βάση μια σειρά συμπτωμάτων. Γενικά, είναι αρκετά συγκεκριμένες και χαρακτηριστικές για όλους τους τύπους ασθενειών.

Πριν μάθουμε ποια είναι η αιτία του πόνου στο γόνατο που σας ενοχλεί τακτικά ή συνεχώς, ας δούμε ποιες ομάδες ανθρώπων είναι επιρρεπείς σε αυτήν την ασθένεια:

  • Άτομα που είναι υπέρβαρα. Είναι λογικό ότι η παχυσαρκία και το υπερβολικό βάρος συμβάλλουν στην αυξημένη πίεση στα πόδια κατά το περπάτημα. Αυτό καταστρέφει τον χόνδρο που δεν αντέχει πλέον το φορτίο.
  • Φίλαθλος. Η εμφάνιση της νόσου σχετίζεται με το υπερβολικό άγχος που βιώνουν οι αθλητές κατά τη διάρκεια της προπόνησης.
  • Κιρσοί. Σε αυτή την περίπτωση, η αιτία είναι παραβίαση της παροχής αίματος, μείωση της παροχής θρεπτικών ουσιών.
  • Άτομα με τραυματισμούς στα πόδια.

Το να ανήκεις σε μία από αυτές τις κατηγορίες αυξάνει σημαντικά τον κίνδυνο εμφάνισης οστεοαρθρίτιδας του γόνατος. Τώρα ας δούμε τα συμπτώματα απευθείας.

Πώς αναγνωρίζετε την ασθένεια;

Συμπτώματα οστεοαρθρίτιδας γόνατος

Η ανάπτυξη της νόσου μπορεί να διαρκέσει πολύ - για αρκετά χρόνια ένα άτομο δεν αισθάνεται τίποτα, δεν υποψιάζεται ότι αρχίζει να αναπτύσσει μια ασθένεια. Με την πάροδο του χρόνου οι εκδηλώσεις εντείνονται και εμφανίζονται σημαντικά συμπτώματα.

Υπάρχουν διάφορα στάδια ανάπτυξής του:

  • Οστεοαρθρίτιδα της άρθρωσης του γόνατος, βαθμού 1. Για μεγάλο χρονικό διάστημα μπορεί να είναι εντελώς ασυμπτωματικό ή να εκδηλωθεί ως περιοδικός ήπιος πόνος και ήπια ενόχληση. Οι αισθήσεις εντείνονται όταν ένα άτομο σηκώνεται από το κρεβάτι το πρωί και αρχίζει να περπατά. Η ενόχληση γίνεται αισθητή ακόμα πιο καθαρά όταν κάποιος κατεβαίνει ή ανεβαίνει τις σκάλες. Αυτή η ολοκλήρωση μπορεί να διαρκέσει αρκετούς μήνες ή και χρόνια. Εάν συμβουλευτείτε έναν γιατρό σε αυτό το στάδιο, η ανάρρωση θα είναι πολύ πιο εύκολη από ό, τι αν περιμένετε μέχρι το επόμενο στάδιο.
  • Οστεοαρθρίτιδα άρθρωσης γόνατος 2 μοίρες. Ο ασθενής αισθάνεται έναν χαρακτηριστικό ήχο τσακίσματος όταν περπατά, ο οποίος μερικές φορές συνοδεύεται από έντονο πόνο. Οι κινήσεις είναι περιορισμένες, περιορισμένες, σαν να ήταν δύσκολο. Όταν εξετάζεται σε αυτό το στάδιο, ο γιατρός μπορεί να παρατηρήσει την αρχή μιας μικρής παραμόρφωσης και συσσώρευσης υγρού. Αυτή η φάση περιλαμβάνει φαρμακευτική θεραπεία και τακτικές θεραπευτικές ασκήσεις.
  • Οστεοαρθρίτιδα της άρθρωσης του γόνατος, βαθμού 3. Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, είναι ορατές έντονες παραμορφώσεις και οι κινήσεις γίνονται πολύ δύσκολες. Ο ασθενής έχει προβλήματα στην κάμψη και την ανόρθωση του ποδιού του. Ο πόνος είναι συνεχής και αυξάνεται με την αλλαγή των καιρικών συνθηκών. Με μισολυγισμένα πόδια διακρίνεται ένα χαρακτηριστικό βάδισμα βαποριού, ενώ τα πόδια έχουν καμπύλο σχήμα Χ ή Ο.

Οι μέθοδοι θεραπείας εξαρτώνται από τον βαθμό εκδήλωσης των συμπτωμάτων και το στάδιο της ανάπτυξής τους και γίνονται πιο περίπλοκες όσο εξελίσσεται η νόσος.

Γιατί εμφανίζεται;

Υπάρχουν πολλοί λόγοι για τους οποίους αναπτύσσεται βλάβη στο γόνατο και εξαρτώνται άμεσα από τη μορφή που έχει η ασθένεια - πρωτοπαθής ή δευτερογενής.

Η πρωτογενής μορφή είναι συγγενής. αρχίζει να εμφανίζεται σε νεαρή ηλικία. Λόγω παθολογιών στην ανάπτυξη του συνδεσμικού συστήματος, υπόκειται σε υπερβολική καταπόνηση κατά το περπάτημα. Αυτό οδηγεί στην ανάπτυξη της νόσου. Η έγκαιρη ιατρική παρέμβαση και η τήρηση μιας συγκεκριμένης δίαιτας μπορεί να εξαλείψει την πρωτογενή μορφή βλάβης στο γόνατο.

Η δευτερογενής μορφή είναι αποτέλεσμα τραυματισμού και ασθένειας.

Ας εξετάσουμε όλες τις αιτίες της νόσου:

  • Οι ρευματικές παθήσεις (ρευματισμοί, αρθρίτιδα) μπορεί να είναι η αιτία. Με παρατεταμένη αρθρίτιδα, συσσωρεύεται υγρό, γεγονός που οδηγεί σε φλεγμονώδεις διεργασίες και, ως αποτέλεσμα, στην ανάπτυξη της νόσου.
  • η παρουσία υπερβολικού βάρους συμβάλλει επίσης σε προβλήματα λόγω του αυξημένου φορτίου στο στρώμα του χόνδρου και, ως εκ τούτου, στην πρόωρη βλάβη του.
  • Μεταβολικές διαταραχές που οδηγούν σε εναπόθεση αλάτων στην κοιλότητα της άρθρωσης, κυκλοφορικές διαταραχές.
  • επίμονες κράμπες των μυών ή των αιμοφόρων αγγείων στα πόδια.
  • χειρουργικές επεμβάσεις?
  • υπερβολική καταπόνηση στα πόδια κατά τη διάρκεια αθλητικών δραστηριοτήτων.
  • Τραυματισμοί: εξαρθρήματα, κατάγματα, μώλωπες, που συνοδεύονταν από βλάβες στη στιβάδα του χόνδρου και στους συνδέσμους.

Στη θεραπεία της παραμορφωτικής αρθρώσεως των αρθρώσεων του γόνατος, ένας από τους κύριους ρόλους ανατίθεται στην εξάλειψη των αιτιών που οδήγησαν στην ανάπτυξη της νόσου. Και μόνο όταν εξαλειφθούν τα αίτια μπορούμε να μιλήσουμε για τη δυνατότητα θεραπείας της ίδιας της νόσου χρησιμοποιώντας διάφορα μέσα, τεχνικές και σωστή διατροφή.

Πώς το αντιμετωπίζετε;

Ο τρόπος αντιμετώπισης της γονάρθρωσης μπορεί να καθοριστεί μόνο από έναν ειδικό που εστιάζει στο στάδιο ανάπτυξης της νόσου, στη σοβαρότητα της βλάβης του χόνδρου και στον προσδιορισμό της ακριβούς αιτίας που οδήγησε στην ασθένεια. Οι μέθοδοι, οι τύποι και οι μέθοδοι θεραπείας είναι ποικίλες και συχνά αποτελεσματικές μόνο σε συνδυασμό. Επομένως, πρέπει να προσεγγίσετε αυτό το πρόβλημα με υπευθυνότητα και να ακολουθήσετε προσεκτικά όλες τις συστάσεις του γιατρού.

Θα πρέπει να ληφθεί υπόψη ότι πρόκειται για μια χρόνια ασθένεια που σπάνια μπορεί να θεραπευτεί πλήρως. Επομένως, όλες οι μέθοδοι θεραπείας στοχεύουν πρωτίστως στην επίτευξη ύφεσης και εξαφάνισης των συμπτωμάτων. Ωστόσο, στο πρώτο κιόλας στάδιο ανάπτυξης, όταν τα συμπτώματα μόλις αρχίζουν, είναι δυνατό να επιτευχθεί πλήρης ανακούφιση από τη βλάβη της άρθρωσης του γόνατος εξαλείφοντας τις αιτίες (π.χ. υπερβολικό βάρος ή υπερβολική καταπόνηση) και απλή φυσιοθεραπεία.

Στις περισσότερες περιπτώσεις, η θεραπεία περιλαμβάνει την ανακούφιση του πόνου, την αποκατάσταση του κατεστραμμένου χόνδρου και την πλήρη αποκατάσταση της ικανότητας κίνησης.

Η θεραπεία συνδυάζει τις ακόλουθες μεθόδους:

  • Φάρμακα και φάρμακα, χρήση θεραπευτικών αλοιφών.
  • Παροχή θεραπευτικών μασάζ και χειρωνακτική θεραπεία.
  • φυσιοθεραπευτικές μέθοδοι: ασκήσεις επούλωσης, θεραπεία άσκησης.
  • χειρουργική επέμβαση εάν είναι απαραίτητο.
  • λαϊκές και μη παραδοσιακές μεθόδους θεραπείας.

Πώς και ποια φάρμακα χρησιμοποιούνται;

Ο πρώτος στόχος που πρέπει να επιδιώκει η φαρμακευτική θεραπεία είναι η ανακούφιση από τον πόνο. Τα μη στεροειδή αντιφλεγμονώδη φάρμακα χρησιμοποιούνται για την αποτελεσματική ανακούφιση του πόνου.

Αυτά τα φάρμακα δεν θεραπεύουν την ασθένεια ούτε εμποδίζουν την ανάπτυξή της - προορίζονται μόνο για την ανακούφιση του πόνου. Η χρήση τους θα πρέπει να συνδυαστεί με τη λήψη φαρμάκων για την αποκατάσταση της λειτουργίας του χόνδρου που έχει υποστεί βλάβη από αρθρώσεις της άρθρωσης του γόνατος (συμπτωματικά φάρμακα βραδείας δράσης) και αλοιφών. Έχουν μια σειρά από παρενέργειες - ειδικά μια αρνητική επίδραση στους βλεννογόνους. Μόνο ένας γιατρός πρέπει να συνταγογραφήσει τη δόση και τη συχνότητα λήψης του φαρμάκου. Μην προσπαθήσετε να κάνετε κάτι καλό για τον εαυτό σας - αυτό θα οδηγήσει αναπόφευκτα σε αρνητικές διαδικασίες.

Υπάρχουν επίσης παρατηρήσεις ότι τα αντιφλεγμονώδη μη στεροειδή φάρμακα σε υψηλές δόσεις έχουν καταστροφική επίδραση στον χόνδρο.

Μόνο όταν τα μη στεροειδή φάρμακα δεν έχουν πλέον κανένα αποτέλεσμα, ο γιατρός μπορεί να συνταγογραφήσει ισχυρά παυσίπονα με κεντρικό αποτέλεσμα.

πώς να αντιμετωπίσετε την αρθροπάθεια της άρθρωσης του γόνατος

Εκτός από τα παυσίπονα, τη γυμναστική και το μασάζ, χρησιμοποιείται η ακόλουθη ομάδα φαρμάκων: κορτικοστεροειδή, σκοπός των οποίων είναι η ανακούφιση των φλεγμονωδών διεργασιών. Πρόκειται για ορμονικά φάρμακα των οποίων τα αποτελέσματα είναι πολύ ισχυρά, γι' αυτό και δεν συνιστάται η λήψη τους από το στόμα. Επιπλέον, η χρήση τους προκαλεί πολλές παρενέργειες. Πρόσφατα, ορισμένα κορτικοστεροειδή χορηγούνται με ένεση στην πάσχουσα περιοχή.

Η επόμενη ομάδα φαρμάκων - συμπτωματική καθυστερημένη δράση - διεγείρει τη σύνθεση υγιών κυττάρων χόνδρου (χονδροκύτταρα), τα οποία αντικαθιστούν τα κατεστραμμένα. Τα ενεργά συστατικά που συνθέτουν αυτά τα φάρμακα είναι από πολλές απόψεις παρόμοια με εκείνα του χόνδρινου ιστού και όταν εισχωρήσουν στο εσωτερικό, σταματούν την καταστροφή και διεγείρουν την αναπαραγωγή των κυττάρων.

Πριν πάρετε τέτοια φάρμακα, φροντίστε να συμβουλευτείτε έναν ειδικό: το γεγονός είναι ότι αυτά τα φάρμακα είναι αποτελεσματικά μόνο στον πρώτο και δεύτερο βαθμό της νόσου. Στον τρίτο βαθμό, ο χόνδρος έχει ήδη καταστραφεί εντελώς και δεν μένει τίποτα για αποκατάσταση.

Ποιες μη φαρμακευτικές μέθοδοι χρησιμοποιούνται;

Κατά τη θεραπεία της αρθροπάθειας των αρθρώσεων του γόνατος, ο συνδυασμός θεραπείας άσκησης και συνεδριών φυσιοθεραπείας είναι πιο αποτελεσματικός. Οι φυσιοθεραπευτικές ασκήσεις πρέπει να γίνονται μόνο υπό την επίβλεψη ειδικού. Η σωματική δραστηριότητα πρέπει να είναι μέτρια, μετρημένη και τακτική.

Κατά τη διάρκεια των ασκήσεων, είναι χρήσιμο να υποβάλλονται σε φυσικοθεραπευτικές διαδικασίες όπως υπερηχογράφημα, μαγνητοθεραπεία υψηλής συχνότητας, λουτρά με ραδόνιο, υδρόθειο και θεραπείες με λέιζερ. Όλες αυτές οι διαδικασίες όχι μόνο ανακουφίζουν από τη βλάβη στο γόνατο, αλλά ενισχύουν γενικά το σώμα.

Θα πρέπει να ληφθεί υπόψη ότι τα μαθήματα θεραπείας άσκησης είναι δυνατά μόνο στον πρώτο βαθμό της νόσου ή κατά την ύφεση της, δηλαδή μόνο όταν απουσιάζουν ή σχεδόν απουσιάζουν ορατές εκδηλώσεις (φλεγμονή, πόνος). Εάν η κατάστασή σας δεν το επιτρέπει, καλύτερα να αποφύγετε τον αθλητισμό.

Πριν ξεκινήσετε τις θεραπευτικές ασκήσεις, συμβουλευτείτε έναν εκπαιδευτή φυσιοθεραπείας ο οποίος μετά από εξέταση θα δημιουργήσει ένα ατομικό πρόγραμμα άσκησης για εσάς και θα σας δείξει ολόκληρο το σύμπλεγμα που θα πραγματοποιηθεί μέχρι την αποθεραπεία.

Οι ασκήσεις πρέπει να εκτελούνται αυστηρά σύμφωνα με το πρόγραμμα και ακριβώς με το φορτίο που σας ορίζει ο εκπαιδευτής. Η έλλειψη μαθημάτων καθιστά τις διαδικασίες αναποτελεσματικές. Επομένως, ακολουθήστε όλες τις οδηγίες τακτικά και υπεύθυνα. Μόνο τότε μπορούμε να ελπίζουμε σε ένα πραγματικά θετικό αποτέλεσμα.

Οι ασκήσεις θα πρέπει να συνδυάζονται και να συμπληρώνονται με χειρωνακτική θεραπεία - μασάζ που γίνεται από ειδικό ή από τον εαυτό σας αφού μάθετε πώς να το κάνετε. Το μασάζ σας επιτρέπει να χαλαρώσετε τους μύες και να βελτιώσετε την κυκλοφορία του αίματος στο στρώμα του χόνδρου.

Ποιες μέθοδοι βοήθειας υπάρχουν;

Πολλοί γιατροί συνιστούν τη χρήση ειδικών νάρθηκες γονάτων. Αυξάνουν την αποτελεσματικότητα της θεραπείας και ανακουφίζουν από τον πόνο. Για τον ίδιο σκοπό χρησιμοποιείται ελαστικός επίδεσμος.

Οι επιγονατίδες στερεώνουν τους συνδέσμους και αντιστέκονται εν μέρει στη διαδικασία παραμόρφωσης. Αυτό διευκολύνει την κίνηση ενός ασθενούς στο δεύτερο στάδιο της νόσου γιατί το περπάτημα είναι ήδη πρόβλημα για αυτόν.

Οι επιγονατίδες μπορούν να χρησιμοποιηθούν για πρόληψη κατά τη διάρκεια της σωματικής άσκησης, για υπέρβαρα άτομα για τη μείωση των τραυματικών επιπτώσεων του περπατήματος και για αθλητές κατά τη διάρκεια της προπόνησης.

Όταν επιλέγετε επιγονατίδες, είναι καλύτερο να συμβουλευτείτε έναν γιατρό. Οι επιγονατίδες ποικίλλουν ως προς τον βαθμό στερέωσης: σταθερές, μεσαίες και ελαφριές. Στο πιο προχωρημένο στάδιο της νόσου χρησιμοποιούνται στενά και στο πρώτο στάδιο ελαφρά. Κατά τη χρήση του, πρέπει να ληφθεί μέριμνα ώστε να μην μουδιάσει το πόδι: το μούδιασμα οδηγεί σε στασιμότητα του αίματος, που μπορεί να έχει καταστροφικές συνέπειες.

Η θερμαντική επίδραση του επιγονατιδίου ανακουφίζει από τον πόνο, γεγονός που σας επιτρέπει να μειώσετε τη δόση των παυσίπονων. Υπάρχουν επιγονατίδες από τρίχες καμήλας και σκύλου. Το ίδιο το μαλλί έχει μια ευεργετική επίδραση, χάρη στην οποία, αν και δεν μπορείτε να θεραπεύσετε την ασθένεια, μπορείτε τουλάχιστον να την ανακουφίσετε και να επιταχύνετε τη διαδικασία θεραπείας.

Αξίζει να χρησιμοποιήσετε λαϊκές θεραπείες;

Οι λαϊκές θεραπείες για τη θεραπεία της αρθροπάθειας των αρθρώσεων του γόνατος μπορούν να χρησιμοποιηθούν μόνο μετά από διαβούλευση με γιατρό και μόνο ως βοηθητική μέθοδος. Από μόνη της, η αποκλειστική χρήση παραδοσιακών μεθόδων χωρίς τη χρήση παραδοσιακής ιατρικής είναι αναποτελεσματική και επικίνδυνη και μπορεί να έχει αρνητικές συνέπειες.

Μεταξύ των λαϊκών θεραπειών για τη θεραπεία της αρθροπάθειας του γόνατος, χρησιμοποιούνται διάφορα τρίψιμο, κομπρέσες, αλοιφές από φυσικά συστατικά, τρίψιμο, φυτικά σκευάσματα και αφεψήματα για την ανακούφιση του πόνου και την ανακούφιση της φλεγμονώδους διαδικασίας. Υπάρχουν πολλές διαφορετικές συνταγές για την παρασκευή θεραπειών που χρησιμοποιούσαν οι πρόγονοί μας. Οι θεραπευτικές του ιδιότητες έχουν αποδειχθεί εδώ και αιώνες και είναι αναμφίβολα. Κομπρέσες κολλιτσίδας, τρίψιμο με χυμό cranberry, μούμια και κερί μέλισσας είναι μερικές μόνο από τις πολλές λαϊκές θεραπείες.

Πρόσφατα, η θεραπεία με βδέλλες (hirudotherapy) έχει γίνει όλο και πιο δημοφιλής. Οι συνεδρίες ιρουδοθεραπείας ανακουφίζουν από τη φλεγμονή και λειτουργούν ως ισχυρό αναλγητικό.

Όπως γνωρίζετε, οι βδέλλες αυξάνουν την κυκλοφορία του αίματος στην υπό θεραπεία περιοχή. Η αύξηση της παροχής αίματος στην πονεμένη περιοχή επιταχύνει σημαντικά την αναγέννηση του χόνδρινου ιστού και τον καθαρισμό των προσβεβλημένων κυττάρων, παρέχοντας στην πονεμένη περιοχή περισσότερα θρεπτικά συστατικά.

Έτσι, η χρήση λαϊκών θεραπειών και ιρουδοθεραπείας μαζί με φάρμακα, χειρωνακτική φυσιοθεραπεία και θεραπευτικές ασκήσεις προάγει την πλήρη ανάρρωση.